De Grafrede van De Ajax Ster:

Afscheid

Het leven begint bij 40 wordt wel eens geroepen. Het echte leven zal bij het volgende nummer dus los moeten barsten. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: De Ajax Ster zal nummer veertig voorlopig niet halen. Zoals bekend is de redactie al bijna een half jaar volop bezig om de 25-jarige geschiedenis van de F-Side in kaart te brengen. Ook hier willen we de lat hoog leggen. Geen goedkoop broddelwerk met gekopieerde krantenknipsels en vage supporterskiekjes, maar een degelijk boek over 25 woelige jaren, natuurlijk wel bekeken door een roodwitte supportersbril.
De hoeveelheid materiaal die bij elkaar is gesprokkeld is enorm. Het archief omvat duizenden krantenknipsels vanaf 1976, tientallen voetbalboeken en rapporten en meer dan 1000 supportersfoto's, een aantal dat nog wekelijks groeit. Hier zullen naar schatting 1000 pagina's uitgewerkte supportersinterviews aan toegevoegd worden. Het gevoel om voor een haast onmogelijke opgave te staan om tussen de DAS-bedrijven door ook nog een boek te schrijven, is de afgelopen maanden steeds sterker geworden.
Begin november hebben wij de knoop doorgehakt. Met pijn in onze supportersharten is besloten om per 1 januari 2002 te stoppen met alle DAS-activiteiten (inclusief de website). Het is nog maar de vraag of we na het verschijnen van het boek, volgend jaar Kerst, de draad weer op gaan pakken.
Nu het bijna zover is en de laatste redactievergadering is gehouden, begint het onomkeerbare van de beslissing door te dringen. Een gevoel van weemoed maakt zich van ons meester. We denken terug aan de beginperiode van het fanzine in 1996, toen de initiatiefnemers Rob en Remco, van gekopieerde, uitgeknipte en zelfgeschreven stukken het blad hoogstpersoonlijk in elkaar nietten. Een handvol verkopers probeerde in de roerige begintijd van de Arena een paar honderd sterren te slijten aan aanvankelijk argwanende F-Siders. Het bleek een schot in de roos, want al snel werd DAS, mede door de altijd actuele website, populair bij een brede groep supporters. DAS werd professioneler en de oplage steeg naar 6.000 en soms wel 7.000 exemplaren. Een aantal waar we zelfs in de bakermat van de fanzinecultuur, Engeland, geen slecht figuur mee zouden slaan.
Met een kritische en sarcastische toonzetting, soms op het cynische af, hebben wij geprobeerd supporters te voorzien van goede en betrouwbare informatie als tegenwicht voor de eenzijdige en vaak door Ajax geregisseerde berichtgeving uit de andere media. Onafhankelijkheid van Ajax, de commercie of van welke heilig huisje dan ook, stond hierbij hoog in het vaandel. De luis in de pels stopt er mee en het establishment kan opgelucht adem halen.
Zonder de belangenloze hulp van tientallen trouwe vrijwilligers en de vaak tegen de deadline vechtende columnisten, had DAS nooit kunnen uitgroeien tot wat het is geworden. Ga er maar aan staan om gehuld in een regenpak in de stromende regen een loodzware tas sterren proberen te verkopen. Nog even de laatste metro meepikken om weer helemaal los te raken, maar intussen wel het begin van de wedstrijd missen. Bibberende en doorweekte verkopers die tevergeefs onder de fly-over voor een hagelbui proberen te schuilen. We vroegen ons dan ook wel eens af waar we allemaal mee bezig waren. Onze missie had wel iets weg van de kerstening van de Arena, soms waanden we ons als zendelingen in een voetbalwereld die al lang niet meer de onze was.
Ook de bulderende stem van Opa Spoor die vanaf station Bijlmer met zijn "Jodenbladen" tot in de kleedkamers van de Arena te horen moet zijn geweest, is voorlopig tot zwijgen gebracht. We hopen dat Spoor straks niet weg zal kwijnen achter de geraniums van Huize Avondrood.
De steun van onze lezers, vaak met de duim omhoog "doorgaan, jongens" roepend en die na een korte blik op de Afsluiters lachend weglopen, hebben we als hartverwarmend ervaren. Het werd een belangrijke drijfveer om de volgende keer te proberen een nog beter blad te maken. Of dit gelukt is, laten we graag aan de supporters over, maar wat ons betreft is vijf en een half jaar DAS de moeite meer dan waard geweest. Het ga jullie goed!

De redactie